Het is ondertussen al heel lang geleden dat ik hier actief ben geweest. Voor wie niet mee is: we vragen ons hier af wat het ‘goede nieuws’ van het evangelie inhoudt, en we hebben daar al verschillende invalshoeken van bekeken in het verleden (lees de andere posts maar, en reageren mag ook altijd!).

Vandaag wil ik eens een andere invalshoek bekijken. De volgende video die ik wil bespreken is in het engels. Mijn excuses voor de mensen die die taal niet machtig zijn, maar ik ga geen 10 minuten video vertalen en transcriberen… Ik (Bram) heb al over die video geblogd in het engels hier, en daar is ondertussen een katholieke reactie op gekomen van Rob hier (heel interessant artikel, al ben ik het niet met alles eens, maar wees gewaarschuwd dat de site ‘katholiek worden, als je het nog niet bent’ heet….)

Maar nu naar de video, want daar wil ik jullie reacties wel eens op zien.(ook van niet-christenen, zou heel interessant kunnen zijn trouwens!)

Over de stijl van de presentatie gaan we het niet hebben, dat is een kwestie van persoonlijke smaak. En wat de inhoud betreft: ik weet dat dit goedbedoelde ‘evangelieverkondiging’ is, maar ik zit met een aantal serieuze vraagtekens bij dit soort gedachtengoed.

Een eerste detail bij het begin: Een paar vreemde opmerkingen als ‘heilig betekent simpelwerg ‘perfect’ (dat is niet zo) en ‘je ziel is je ware ik’, en gaat na de dood naar de ‘hemel’. Voorzover ik weet spreekt de bijbel over de opstanding van de doden in de nieuwe hemel en nieuwe aarde, met een verheerlijkt lichaam dus.

Maar meer to the point De video gaat uit van de verzoeningstheorie van de plaatsvervangende straf als dé definitie van het evangelie zelf. Dus het idee dat Jezus in onze plaats gestraft werd zodat God ons kon vergeven. (Die theorie stamt uit de tijd van de reformatie trouwens, en was op die manier afwezig in de 1500 jaar van Christendom daarvoor, er zijn heel andere metaforen voor de verlossing!).

Het tweede is dat God er hier wel heel bekaaid vanaf komt; Hij kan niets anders dan iedereen die ook maar de kleinste zonde gedaan heeft in de hel gooiden, omdat ‘rechtvaardigheid’ dat vereist. Lijkt me serieus in te gaan tegen eender welke visie op Gods almacht. En de oplossing maakt dat niet echt beter (zie later???)

Een andere vraag: Waar komt hun definitie van ‘rechtvaardigheid’ vandaan? Bestaat rechtvaardigheid eruit at iedereen gestraft wordt met eeuwige hel voor de kleinste zonde, en zo ja vanwaar komt die definitie van heiligheid? Of is Gods rechtvaardigheid er één die in de eerste plaats dingen recht wil zetten en het kwaad tegengaan (en afstraffen is daar deel van, ok; maar niet het doel)

Bovendien is het hele verhaal hopeloos individualistisch. Jezus is de persoonlijke redder van individuen, maar verder gaat het niet. Geen kosmische redder van de wereld, of laatste Adam die rechtzet van de eerste Adam deed voor de gehele mensheid (wat toch beide bijbelse beelden zijn)

Wat ik ook mis in het hele verhaal is de opstanding, die alleen naar voren gehaald wordt om te zeggen dat Jezus God is. Meer is er blijkbaar niet over te zeggen? Dan zou goede vrijdag, en niet Pasen, het belangrijkste Christelijke feest zijn… (En inderdaad sommige evangelischen lijken de opstanding te vergeten in hun paasvieringen en laten het alleen om het kruis gaan…)

Mijn algehele indruk van het verhaal zoals het geschetst wordt in de video is dit: God kan niets toelaten in de hemel dat imperfect is, (al wil Hij dat misschien wel?) en dus moet iedereen naar de hel sturen, dat is de eis van rechtvaardigheid. Daarom is Jezus in onze plaats gestorven, om aan die eis die rechtvaardigheid had te voldoen. En nu kunnen we, als we ons overgeven aan Jezus, Jezus’ papieren inplaats van de onze krijgen in ons ‘levensboek’, en dan kan God ons wel binnenlaten in de hemel….

Maar wacht even, dit clasht natuurlijk volledig met het idee dat de hemel geen hemel zou zijn als er iets imperfect in zou komen, want op deze manier zijn we alleen maar binnegelaten doordat op Jezus’ papieren stond dat we perfect waren, terwijl we dat helemaal niet waren…

Focussen op verlossing door Jezus als puur een ‘wettelijk’ probleem dat opgelost wordt zal nooit goed het evangelie uitleggen in alle volledigheid. Jezus bevrijdt ons door het kruis, én de opstanding (en ook door zijn menswording, voorbeeld, onderwijs, hemelvaart en Pinksteren ook trouwens) niet van onze slechte papieren, maar van zonde, dood en het kwaad zelf, die Hij verslagen heeft aan het kruis. En de bedoeling is inderdaad dat bij het Laatste Oordeel alle kwaad uitgebannen wordt, zodat er niets dat ‘imperfect’ is blijft in de Nieuwe Hemel en Nieuwe Aarde. Maar dat betekent dat wijzelf moeten veranderen, en niet onze ‘papieren’…

Wat denken jullie? Hoe zouden jullie het goede nieuws wél uitleggen?? Want het lijkt me dat ik dat hier nog niet goed ter sprake heb gebracht in deze post…

peace

Bram

Deze ‘core convictions’ komen van het ‘Anabaptist Network UK’ (originele versie te lezen hier) Het anabaptisme (hier historisch ook de wederdopers genoemd) was de derde tak van de reformatie, naast de Lutheranen en Calvinisten, ook wel de radicale reformatie genoemd, en is gekenmerkt door een grotere identificatie met Jezus als voorbeeld, en een nadruk op de bergrede. Ook wordt dikwijls meer nadruk gelegd op de praktijk dan op theologische theorie. Dikwijls zijn ze zelfs door de andere protestanten ook vervolgd geweest omdat ze vanuit het evangelie tegen de verbintenis tussen kerk en politieke macht waren. De mennonieten, Amish en bepaalde broedergemeenten en europese baptisten zitten in deze traditie, maar ook bepaalde takken van de emerging chuch hebben een zwaar anabaptistische invloed.

Dit zijn dus de kernpunten van hoe het Anabaptist network het Christendom ziet.

1. Jezus is ons voorbeeld, onze leraar, onze vriend, onze verlosser en onze Heer. Hij is de bron van ons leven, het centrale punt van  referentie voor ons geloof, onze levensstijl, van hoe wij het begrip kerk begrijpen, en van hoe wij ons engageren in deze samenleving. We hebben ons ertoe verbonden om Hem zowel te volgen als te aanbidden.

7. Vrede staat centraal in het evangelie. Als aanhangers van Jesus in een verdeelde en geweldagige wereld engageren wij ons tot geweldloosheid en leren hoe we vrede kunnen sttichten tussen individuen, binnen en onder kerken, in de maatschappij en tussen naties, en met de natuur.

Ik vind dit zeer sterk en belangrijk, al ik misschien ook aan andere nadrukken denken die belang hebben

wat denken jullie?

shalom

Bram

aller eerst de beste wensen

ik weet niet of ik nu op deze moment kan neer schrijven wat een basis zou kunnen zijn voor ons geloof en dat omdat ik al jaren bewust en onbewust nadenk en worstel met “het geloof”
soms heb ik van die momenten dat ik nadenk en mijn hart laat spreken in de vorm van vragen en verwondering, verdriet maar ook blijdschap, …
het zijn mooie en intense momenten en soms denk ik dan “ja, da is het, zo zou het moeten zijn, of …” achteraf heb ik spijt dat ik deze openbaringen (vanuit mezelf of vanuit God?) niet heb opgeschreven.
vandaar dat ik niet weet of ik het dan nu zal kunnen neerschrijven, zo in 123!
ik weet dat de gedachten (openbaringen) die universeel en oneindigheid kennen zullen terug komen en in meerdere mensen gezaaid zijn, dus daar maak ik mij niet ongerust over, doch wilde ik er even aan beginnen omdat ik Bram & Fleur hun verlangen en hart in bewonder en dat deze medechristentjes 2.0 al lang open staat voor reactie en ik heb er nog niet op gereageerd.
nu wat ik persoonlijk heel bijzonder vind aan Christus (dit is geen rechtstreeks antwoord op de vraag naar onze basis van ons geloof, maar het draagt wel bij na enige uitfiltering) is dat ik Hem niet kan ontkennen, dus Hij leeft! Hij is er altijd!
Hij is meer dan ik of eender wie kan bedenken
en dit is een kern voor mij die ik zelf wel zou opnemen in mijn geloofsbelijdenis, namelijk dat Jezus de Zoon van God niet te vatten is, Hij heeft zich dan ook niet laten vangen. Ik ben moe geworden van het proberen mooie theorietjes geloofsovertuigingen, juiste houdingen tijdens gebed, aanbidding, … trachten te creëren om mezelf rust te kunnen geven waarom ik geloof naar mijn niet gelovige geliefden. Uiteindelijk het besef dat ik het eigenlijk niet weet, en het minder serieus nemen van mezelf, relativeren dus heeft mij meer rust gegeven dan de kramp die niet kon loslaten!
ik heb eerder op dit blog eens iets geschreven over Micha 6:8, exact weet ik niet meer wat en zelfs niet of ik er nog helemaal achtersta, maar wat ik wel weet is dat ik wel wil streven naar wat God daar van mij vraagt en ik hoor dit in andre woorden veel terug komen in Jezus zijn onderwijs, lief hebben recht doen trouw zijn en nederig te zijn!
dat zijn dingen die op een manier niet klinken in een geloofsbeleidenis, wel in de zin van ik geloof dat ik dit als “Christen” moet doen ofzoiets, maar ik denk dat het dan tegen ons gebruikt kan worden en het kan ook nijgen naar hoogmoed, zo van zo zijn wij!
ik wil er gewoon naar leven, doen, praktijk, …
zolang ik daar niet of te weinig, naar streef, wat hoogst en waarschijnlijk mijn hele leven zal zijn heb ik geen zin meer in studietje na studietje, want het doet mij slapen!
dit kwam er voorlopig uit, weet dat het impulsief is en dat het geen statement is, het is gewoon vanuit mijn proces, weg,…
wat wel een statement kan zijn is dat ik vind dat het geloof iets individualistisch is, dus geen veralgemening van zo moet je geloven uitdijend naar zo bid je zo spreek je als je over God praat, …
lief hebben en jezelf geven in wat je bent is gegeven aan de gemeenschap.
dit vorige is heel kort en flauw neer geschreven, doch denk er maar over na!
Shalom
brm

De volgende uitleg van ‘het goede nieuws’ komt van een zekere Paulus. Niet de apostel, maar iemand die een comment plaatste op één van mijn ‘het goede nieuws’ posts…:

Het goede nieuws is dat jij & ik rechtstreeks tot God kunnen gaan en relatie met Hem kunnen hebben.

Waarom? Omdat wij vanuit de schepping ‘gevallen zijn’, wat inhoudt dat de relatie (lees verbond) met God de Vader verbroken was. Oorzaak was dat de mens, Gods schepping in zonden gevallen was door toedoen van Gods tegenstander. Het gevolg was dus geen rechtstreekse relatie meer met Hem en een geestelijke dood. Dit impliceert ook dat je gevangen bent, slaaf van satan met daarbij al ‘t slechte van zijn karakter.

Het ‘goede nieuws’ is dat God de Vader Zijn Zoon als Messias, de Verlosser gestuurd heeft naar deze aarde om als mens te leven en Zijn karakter te tonen. Daarbij heeft Hij, Jezus dus, de wil van de Vader gedaan en het offer (Zijn leven gegeven tot vergeving van onze zonden) gebracht, wat nodig was om de relatie (lees verbond) te herstellen tussen de mens en God de Vader. Het gevolg is dat jij en ik dagelijks vrij van zonden (door Gods genade is er vergeving en verlossing) voor Gods troon kunnen verschijnen en relatie met Hem kunnen hebben. Dat betekent praten met Hem, bidden, overleggen enz. in al je dagelijkse handel en wandel. God wil niets liever als zichzelf aan jouw openbaren als uiting van Zijn grote liefde.

Hoe je dat kunt brengen? Door te doen, jouw relatie met Hem laten zien in jouw handel en wandel, ja zelfs met jouw tekorten en gebreken kun je aan een ieder die in geestelijke gevangenschap leeft Zijn liefde te tonen en van Jezus verlossende kracht vertellen.

Weer een andere invalshoek… Iemand een reactie?

shalom

Bram

(Denken we na over de diepte wat we in het onze vader bidden -of zingen- of is het tijd om het eens tot ons door te laten dringen?)

Onze Vader

Die in de hemel zijt

Geheiligd zij Uw naam

Uw Koninkrijk kome

Uw wil geschiede, op aarde als in de hemel

Geef ons heden ons dagelijks brood

En vergeef ons onze schulden

Zoals wij zelf ook vergeven wie ons iets schuldig is

En leid ons niet in verzoeking

Maar verlos ons van het kwade

Want van U

Is het Koninkrijk, de kracht en de eeuwigheid

tot in eeuwigheid

Amen

shalom

Bram

Ik had een aantal mensen gevraagd om eens na te denken over wat nu juist het goede nieuws is en deze interessante uitleg komt van Jan d’Haes. Het is een iets andere kijk dan het  ‘traditioneel’ evangelische verhaal als dat alleen zou inhouden dat Jezus ons redt van de hel na dit leven. Maar daarom niet weg te schuiven als minder bijbels, zij het misschien meer gebaseerd op de evangeliën en de woorden van Jezus dan op de brief van Paulus aan de romeinen waar veel evangelische protestanten zich graag op focussen…

Theologische noot: De nadruk op naastenliefde is voor sommigen verdacht omdat het meer iets is voor katholieken en vrijzinnigere protestanten, maar volgens mij is die verdachtmaking deel van een eenzijdige kijk op de bijbel! Naastenliefde IS de helft van het grote gebod waarin Jezus de wet samenvatte, en Paulus pakt zelfs ergens alleen ‘bemin uw naaste als uzelf’ als samenvatting van de hele wet. Om van bepaalde stukjes in de brieven van Johannes maar te zwijgen, of van ‘al had ik geloof dat bergen verzette (…) zonder de liefde was ik niet’ (Paulus in 1 Cor 13) ..

‘Vijandenliefde’ is natuurlijk nog een stapje verder, en de radicale nadruk op vijandenliefde is vooral van belang in de anabaptistische traditie (amish, mennonieten, peace churches, en nu ook sommige daarvan afgeleide emerging church-expressies)

Matt 5:44 Maar Ik zeg u: Hebt uw vijanden lief; zegent ze, die u vervloeken; doet wel dengenen, die u haten; en bidt voor degenen, die u geweld doen, en die u vervolgen ==> Zo erg zal het nog nie zijn zeker?

Wat is goed nieuws?

goh! Als wij vaak nieuws kijken is het vaak slecht nieuws. Er is zoveel slecht nieuws dat als er eens goed nieuws tussenkomt dat we er vaak al half sarcastisch en afkeurend mee omgaan. Dus als ge evangelie wil overbrengen als goed nieuws gaat dat niet in 1,2,3 gebeurd zijn. Mensen gaan niet vanaf stap 1 het grote licht zien en het is belangrijk dat we ons daar gewaar van zijn. Op dat vlak keur ik een beetje straatevangelisatie en andere blitzkrieg-methoden een beetje af. Goed nieuws moeten we laten doorsijpelen maar ik dwaal af van de grote vraag… Ik wil gewoon aantonen dat nieuws positief verkopen niet zo gemakkelijk is.

Goed nieuws is nieuws waar we duidelijk blij over mogen zijn. Maar wat hebben we als christenen voor ‘goed nieuws’ te bieden. Ik denk dat HET goede nieuws zoals in uw bovenstaande tekst Liefde is (in al zijn mogelijke aspecten). Als ik nadenk over wat kun je het beste aan uw medemens schenken is dit onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde is voor een mens helaas onmogelijk maar wel een streefdoel (er zijn altijd situaties waarin dat ge mensen toch haat en veracht en dat het soms moeilijk is u daarover te zetten). God vraagt aan ons (wederom zie bovenstaande tekst) Heb uw vijanden lief. Maar hoe doet ge dat!!! Ik ken niemand die op zijn vijanden afstapt en zegt “ik zie u graag”. Dat komt wat van de pot gerukt over (en als ik er zo logisch over nadenk dat is het ook). Ik denk dat de 1ste plaats respect hebben is of mensen moet trachten te respecteren, u moet proberen in te leven in waarom mensen uw vijand zijn. Respect hebben is een vorm van liefde, ge moet er daarom niet bevriend mee zijn.
Dat is wat God van ons vraagt in bovenstaande tekst. Al de mensen die u haten, vervolgen, u pijn willen doen. Moet ge uzelf afvragen waarom? Stilstaan bij uzelf heb ik iets verkeerd gedaan naar hen toe? Hebben ze iets meegemaakt dat ze mij relateren met…. Ze proberen te begrijpen, eventueel met ze praten waarom,… Als ge dees doet tracht te doen hebt ge uw vijanden lief (want zou je uw vijanden niet lief hebben dan u don’t give a f*** en laat je hen rotten voor wat ze zijn (In sommige situaties gaat dat niet anders) of pakt ge ze keihard terug etc…). Ge hebt het goed met hen voor. En als ze tot inzicht van hun haat en boosheid komen voelen ze zich gezegend. En ik denk dat dat als christen iets is wat we onze medemens moeten bieden. Ik denk dat christen zijn en goed nieuws brengen doen is en niet loze woorden prevelen of lege zinnen praten tegen mensen die er niets van snappen. Door te doen rijzen er vragen… Hoe komt het dat die zo is? En dan kunt je over levenshouding en God praten en mensen ‘echt’ motiveren. Goed nieuws brengen/christen zijn is volgens mij Liefde brengen en Liefde zijn. En da is nie altijd zo gemakkelijk maar wel belonend. Let wel! Laat ook niet tot in het oneindige op uwe kop kakken. Mensen die echt totaal geen respect voor u hebben en u gewoon willen pakken om u te pakken of niet naar u willen luisteren laat ge beter links liggen. Probeert gewoon niet over te gaan in wraak (want dan verlaagt ge uzelf tot hun niveau).

Belangrijk is ge kunt niemand dwingen tot inzicht. Uiteindelijk heeft iederen een vrije wil.

Sommigen verwarren goed nieuws met ” er is leven na de dood”. Begrijp mij niet verkeerd dat is goed nieuws, Maar niet de essentie van de zaak. Tis ne mooie afsluiter. Waar ik met soms aan stoor aan mensen die dit “goede nieuws” brengen. Is dat ze ongelovigen trachten bang te maken. Bang maken is een vorm van dominantie en wij als mens hebben niet het recht anderen te domineren of bang te maken. Bang maken is geen liefde. Maar jammer genoeg zie ik dat dit aspect veel verkeerd gebruikt wordt. Jammer.

Ik hoop dat ik met deze voorbeelden heb kunnen aantonen wat ik ongeveer versta onder “goed nieuws”. Ik kan hier nog uren over doorleuteren met verscheidene voorbeelden maar ik heb jammer genoeg hier geen tijd voor.

wat denken jullie?

shalom

Bram

De volgende text, redelijk lang en moeilijk misschien voor sommigen, is een eigen vertaling van de geloofsbelijdenis van Mars Hill, de kerk van de Amerikaanse predikant Rob Bell. (niet te verwarren met de Mars Hill kerk van Mark Driscoll, die heeft misschien een kerk met dezelfde naam, maar wel een heel andere theologie) Bell is vooral bekend van zijn Nooma-video’s, en kan ergens gesitueerd worden in een meer postmoderne evangelische hoek. Vooral van gereformeerde hoek krijgt hij soms kritiek, maar ik kan me zowiezo veel meer vinden in zijn theologie dan in calvinisme

De titel van het document ‘narratieve theologie’ betekent simpelweg dat ze de bijbel bekijken als één groot verhaal waarin God zijn werk doet met de mensheid, waarvan Jezus een grootse ontknoping is, en waarin wijzelf ook leven. Die verhalende benadering van theologie (inplaats van een meer systematische) is niet alleen opkomend in meer postmoderne kringen, maar ook bij veel ‘primitievere’ culturen is dat een manier die aanspreekt.

Voor wie liever de engelse originele versie leest  die staat hier.  Omdat de text nergens in het nederlands te vinden is hem ik hem zelf maar vertaald:

Mars Hill narratieve Theologie

We geloven dat God de auteurs van de Schriften heeft geinspireerd door Zijn Geest, zodat ze tot alle generaties van gelovigen spreken, waarin ook wij vandaag inbegrepen zijn. God roept ons om onszelf onder te dompelen in dit gezaghebbende narrarief, samen en als individu, en om dat verhaal trouw te interpreteren en uit te leven vandaag, zoals we door de Geest van God geinspireerd worden.

In het begin Schiep God alle dingen goed. Hij leeft in gemeenschapsrelatie met zichzelf als Vader, Zoon en Heilige Geest, dat was zo en zal altijd zo zijn. God heeft ons zelf ook geschapen als relationele wezen, en heeft ons een identiteit van beelddragers gegeven, en een missionaire roeping om te dienen, zorg te dragen, en de aarde te cultiveren. De vijand verleidde de eerste mensen, en toen kwamen duisternis en kwaad binnen in het verhaal door menselijke zonde, en nu zijn ze deel van de wereld. Dit was zo vernietigend dat als resultaat onze relaties met God, anderen, onszelf en de schepping gebroken zijn, en bevrijding nodig hebben.

We geloven dat God zijn schepping niet verwaarloosd heeft om prooi te vallen aan vernietiging en verval, maar integendeel dat hij beloofd heeft om de gebroken wereld te herstellen. Als deel hiervan koos God een volk, Abraham en al zijn nakomelingen, om hem te vertegenwoordigen in deze werld. God beloofde om heb te zegenen als een natie zodat door hen alle volkeren van de wereld gezegend zouden worden. Op een bepaald moment werden ze als slaven gevangen gezet in egypte en ze riepen uit naar God vanwege die onderdrukking. God hoorde hun roep, en bevrijdde hen van hun onderdrukker. Hij bracht het volk naat het beloofde land, waar het hen een identiteit en een missie gaf als zijn eigen bezit, een koninkrijk van priesters, een helig volk. Doorheen heel het verhaal van Israel weigert god om zijn volk op te geven, ondanks hun geregelde daden van ontrouw tegenover hem.

God bracht zijn volk naar het beloofde land. Hun toestand van door God gezegend zijn was direct verbonden met hun roeping om de levende God te belichamen naar de andere naties toe. Ze gingen met deze missionaire roep op weg, maar toch waren ze ongehoorzaam en lieten ze vreemde goden toe in het land, negeerden de arme en mishandelden de vreemdeling. De profetische stemmen die ons uit het Heilige Schrift te voorschijn komen hielden voor spiegel van hun roeping en hoe zij onderdrukten en uitgeslotenen behandelden. Door de profeten werd het hart van de God voor de armen bekendgemaakt, en wij geloven dat de God ook vandaag vandaag om de uitgeslotenen en onderdrukten onder ons geeft.

Door Israel’s ongehoorzaamheid werden zij onverschillig, en daarvoor niet meer bruikbaar voor de doeleinden waaraan de God hen had geroepen. Voor een tijd werden zij in ballingschap gestuurd; maar toch bleef een trouwe groep overgeblevenen altijd verlangend uitkijken en hopen naar een vernieuwing van Gods regeren, waarin de vrede en de rechtvaardigheid zouden heersen.

Wij geloven dat deze verlangens hun vervulling vonden in Jesus de Messias, verwekt door de Heilige Geest en geboren uit een maagd, God die op een mysterieuze manier vlees geworden is. Jesus kwam om het goede nieuws aan de armen te prediken, om de gebrokenen van hart te herstellen en de gevangenen te bevrijden, en een nieuwe komst van het Koninkrijk van God af te kondigen, een Nieuwe Exodus te bewerkstelligen, en onze gebroken wereld te herstellen. Hij en zijn boodschap werden verworpen door velen, omdat hij de onderdrukkende aard van de godsdienstige elite en het Romeinse Rijk confronteerde. Maar toch heeft Zijn weg van het lijden, kruisiging, dood, begrafenis, en verrijzenis hoop aan heel de schepping gebracht. Jesus is onze enige hoop voor het brengen van vrede en voor de verzoening tussen God en mensen. Door Jesus zijn wij vergeven en in juiste relatie met God gebracht. God verzoent ons nu met elkaar, onszelf, en de Schepping. De geest van God bevestigt iedereen die op Jesus vertrouwt als kinderen van God. De geest bekrachtigt ons ons met gaven, overtuigt ons, leidt ons, troost ons, adviseert ons, en leidt ons in de waarheid door het samen leven in aanbidding en een missionaire uitdrukking van ons geloof. De kerk is geworteld en gefundeerd in Christus, geestelijk discipline, en het vieren van het doopsel en het Avondmaal. De kerk is een globale en lokale uitdrukking van het uitleven van de weg van Jesus door liefde, vrede, opoffering, en genezing, aangezien de opstanding van christus belichamen, die in en door ons leeft, aan een gebroken en gekwetsende wereld.

Wij geloven dat de dag komt wanneer Jesus terugkomt om de wereld te oordelen, en een eind brengt aan onrechtvaardigheid, en alle dingen herstelt naar Gods originele bedoeling. God zal deze wereld terug voor hem Claimen ven voor altijd regeren. Het kreunen van de aarde zal ophouden en God zal bij ons zijn hier in een herstelde Schepping. Op die dag zullen wij zwaarden omsmeden tot landbouwwerktuigen, en zal de wolf bij het lam liggen, en de dood  niet meer zijn, en God zal al onze tranen afvegen. Onze relaties met God, anderen, onszelf, en de Schepping zullen volledig heel zijn. Alles zal bloeien naar Gods plan. Hier verlangen we naar. Hier hopen we op. En wij geven onze levens om die toekomstige werkelijkheid nu uit te leven!

Hier krijgen we toch een heel andere uitleg dan de gemiddelde evangelische evangelie-uitzetting, maar het blijft op en top bijbels. Het evangelie is hier niet los te koppelen van de rest van het hele bijbelse verhaal, en ook niet van Gods plan om de hele Schepping te herstellen.

Wat zijn jullie reacties op deze ‘samenvatting’ van heel de bijbel, en de verwoording van het goede nieuws hier? Is er een ‘goed nieuws’ uit te halen dat we kunnen brengen aan de wereld rond ons?

shalom

Bram

Dat is de vraag waar ik mee wil beginnen, nu ik terug begin met ‘hallo medechristentjes’ in nieuwe stijl. Ik ben begonnen met een reeks ‘het goede nieuws’, omdat dat een redelijk centrale punt is voor iedereen die zich christen wil noemen lijkt me. En zeker als je jezelf evangelisch noemt kan je er niet onderuit, want het woord evangelie betekent niets anders dan goed nieuws. En ik geloof ook dat we goed nieuws te brengen hebben als Christen. Maar soms merk ik er zelf niet veel van.

Het is mij ook een paar keer opgevallen dat het soms moeilijk is om het evangelie samen te vatten, zeker als een niet- of anders gelovige ons vraagt om dat te doen. Maar zelfs als ik vraag aan christenen wat nu juist het goede niews is is er de kans dat ik een onsamenhangend verhaal krijg… En dat zou niet mogen (ook van mezelf niet) We zouden toch moeten weten waar we voor staan!

Daarom de vraag. Zijn we in staat om het goede nieuws samen te vatten. En om aan jan-met-de-pet, of Eline-van-het-unief uit te leggen op een manier die klinkt als goed niews? Hebben we iets te brengen waarvan de gemidelde postmoderne vlaming kan begrijpen dat het inderdaad goed nieus is dat hij er iets aan heeft? Ik ben begonnen met een stukje van Bono uit zijn boek, omdat dat niet uit onze Christelijke subcultuur komt. En ik ga meer mensen citeren, en hoop nog vele lezers aan bod te kunnen laten ook.

Maar ik ga zelf nog even wachten voor ik iets schrijf, en zou eerst nog veel meer andere stemmen willen hebben. Dus als je een text wil schrijven over het goede niews, stuur maar op. Maar denk eraan dat de bedoeling ook is dat er gediscussieerd wordt hier. Alles mag in vraag gesteld worden. (Ook niet- en andersgelovigen mogen mee debatteren, maar ik verwacht respect voor het geloof. Comments die van te weinig respect getuigen kunnen gemodereerd worden!)

shalom

Bram

De eerste vraag is dus heel simpel: Wat is het ‘goede nieuws’? Waarom is het een ‘goed nieuws’? (en verder: wie heeft het nodig, en hoe kunnen we het brengen aan diegenen die het nodig hebben…)

Het eerste antwoord dat ik kreeg was van Bieke, die eigenlijk vooral ingaat op de tweede vraag tussen haakjes.

om je laatste vraag te antwoorden… Jezus zegt op ‘t laatst da zyn dicipelen hun kruis moeten oppakken en het evangelie moeten brengen. (Vrijdag nog een goeie bijbelstudie gehad over dicipelschap en discipline.) Nu moet ge u daarbij voorstelle da daar veeeeel mensen rond stonde, die Jezus allemaal wel graag zage en zyn wijsheden wel entertainend vonde, sommige hadde hem zelfs lief… maar God wilt discipelen!
Een relatie hebben bestaat altijd uit 2 mensen, die wederzijdse verplichtingen hebben. Als ge met heel u hart bij God zijt en bidt voor vanalles, maar ni luistert naar wa God van u vraagt… zal hij zegge ‘ik heb u nooit gekend’. Wat ik hiermee wil zegge is dat u liefde blijkt uit uw daden. Het valt ni te ontkennen dat iedereen het Goede Nieuws NODIG heeft.
De bijbel zegt ook dta degene die zich schamen voor Hem niet in zijn koninkrijk zullen komen. Geloof is niks om voor jezelf te houden.
Ik heb nog een leuke droom gehad, ter illustratie… Ik speelde in een voetbalmatch. Zowel myn team als myn tegenstanders scoorden zo vaak dat het zelfs hilarisch werd. 4 passen en weer een goal. We lachten en waren enthousiast, want we wisten hoeveel we al hadden gescoord, daarom maakte het ni uit hoeveel onze tegenstanders scoorden of wie er zou winnen, het spel was leuk genoeg. M.a.w. het heeft geen zin om je te laten alfeiden door wat er in de wereld gebeurd, jij hebt de opdracht te scoren. En dat is de grootste bevrediging. Maar je moet er in geloven en op God vertrouwen…
Als elke Christen in Antwerpen zyn kruis oppakte…revolution!

En hoe?
Elke christen heeft gaven gekregen, de ene ziet beelden, de andere heeft een groot vertrouwen, de andere spreekt Gods woord. Toch zijn deze allemaal even belangrijk. We zijn een lichaam, misschien ben jij wel het oog voor een ander? Daarom is het heel belangrijk om je geloof te delen en elkaar te bemoedigen, ook met de kleine dingen. Vaak is dat een enorme bevestiging voor andere christenen.

uiteraard geef je hier onderwerpen waar je eindeloos over kan vertellen…

Dit geeft interessante stof om na te denken, en waarover  gesdiscussierd kan worden. En vooral om in de praktijk mee aan de slag te gaan.

maar de vraag hier blijft: Wat exact is het goede nieuws? Mijn opmerking dat het voor ons evangelischen (die genoemd zijn naar het ‘evangelie’ of goede nieuws) soms blijkbaar moeilijk kan zijn om het goede nieuws onder woorden te brengen blijft tot nu geldig…

shalom

Bram

Ik ge beginnen met een ietwat stuntelige uitleg van Bono, uit een interview in het boek ‘Bono over Bono’  waarin hij Jezus vergelijkt met ‘karma’ (of oog om oog, tand om tand)

In de kern van alle godsdiensten rust het idee van karma. Je weet wel, wat je doet krijg je terug: oog om oog, tand om tand. Of natuurkundig, in natuurwetten gesproken: op elke actie volgt een gelijke of tegengestelde reactie. Voor mij staat het vast dat karma de kern van het universum uitmaakt. Daar ben ik absoluut zeker van. En niettemin komt er dit idee, genade geheten, langs en zet het hele ‘wat je zaait, zul je oogsten’-gedoe op z’n kop. De genade tart de rede en logica. Of zo je wilt: liefde doorkruist de gevolgen van je daden, maakt ze ongedaan, wat in mijn geval beslist goed nieuws is, omdat ik een hoop stomme dingen heb gedaan….ik zou diep in de nesten zitten als karma mijn laatste rechter was. Dan kan ik het wel schudden. Daarmee praat ik mijn fouten niet goed, maar ik heb mijn hoop daarom maar op de genade gevestigd. Ik vestig mijn hoop op het idee dat Jezus mijn zonden op zich nam aan het kruis, omdat ik weet wie ik ben en hoop dat ik niet afhankelijk ben van mijn eigen religiositeit. …Ik vind het idee van het offerlam prachtig. Ik vind het een prachtig idee dat God zegt: ‘Hoor eens, stelletje stomkoppen, hoe jullie zijn, jullie zelfzuchtigheid heeft bepaalde gevolgen en bij jullie zeer zondige aard hoort het dat jullie sterfelijk zijn en laten we wel wezen, jullie leiden -geen al te best leven, of wel? Daden hebben consequenties.’ Waar het met de dood van Christus om gaat, is dat Christus de zonden van de wereld op zich nam, zodat wat we doen ons niet vergolden wordt en dat onze zondige aard niet onze ondergang wordt. Daar gaat het om. Het zou ons nederig moeten houden… Het is niet door onze eigen goede werken dat we door de hemelpoort gaan.

Wat denken jullie van deze uitleg. Klopt hij, is hij (on-)volledig Hoe zou je het zelf zeggen? En op welke manier is dit ‘goed nieuws’?

shalom

Bram