het goede niews 7 (De kern-overtuigingen van het hedendaags anabaptisme)

De kern-overtuigingen van het hedendaags anabaptisme

Deze ‘core convictions’ komen van het ‘Anabaptist Network UK’ (originele versie te lezen hier) Het anabaptisme (hier historisch ook de wederdopers genoemd) was de derde tak van de reformatie, naast de Lutheranen en Calvinisten, ook wel de radicale reformatie genoemd, en is gekenmerkt door een grotere identificatie met Jezus als voorbeeld, en een nadruk op de bergrede. Ook wordt dikwijls meer nadruk gelegd op de praktijk dan op theologische theorie. Dikwijls zijn ze zelfs door de andere protestanten ook vervolgd geweest omdat ze vanuit het evangelie tegen de verbintenis tussen kerk en politieke macht waren. De mennonieten, Amish en bepaalde broedergemeenten en europese baptisten zitten in deze traditie, maar ook bepaalde takken van de emerging chuch hebben een zwaar anabaptistische invloed.

Dit zijn dus de kernpunten van hoe het Anabaptist network het Christendom ziet.

1. Jezus is ons voorbeeld, onze leraar, onze vriend, onze verlosser en onze Heer. Hij is de bron van ons leven, het centrale punt van  referentie voor ons geloof, onze levensstijl, van hoe wij het begrip kerk begrijpen, en van hoe wij ons engageren in deze samenleving. We hebben ons ertoe verbonden om Hem zowel te volgen als te aanbidden.

2. Jesus is het zwaartepunt van Gods openbaring. We engageren ons om de bijbel zo te benaderen dat Jesus het centrum is, en tot een geloofsgemeenschap als primaire context waarin wij de Bijbel lezen, en de implicaties daarvan op ons discipelschap daarvan onderscheiden en toepassen.

3. De westelijke cultuur komt langzaam uit de periode van het Christenrijk*, waarin de kerk en de staat gezamenlijk de maatschappij bestuurden en  waarin iedereen werd verondersteld Christen te zijn. Wat ook de positieve bijdragen zijn geweest, het Christenrijk vervormde  het evangelie ernstig, bracht Jezus naar de marge en heeft de kerken niet goed uitgerust voor onze missie nu in een post-christenrijk-cultuur. Als we dit overwegen, engageren we ons tot het leren vanuit de ervaring en het perspectief van bewegingen zoals het Anabaptisme, dat de basisbeginselen van het Christenrijk altijd heeft verworpen, en alternatieve manieren van denken en leven nastreefde.

4. De voortdurende associatie van de kerk met status, rijkdom en kracht is ongepast voor aanhangers van Jesus, en heeft ons getuigenis veel schade berokkend. Wij engageren ons tot het onderzoeken van manieren om het goede nieuws te brengen aan aan de armen, de machtelozen en de vervolgden.

5. Kerken zijn geroepen om centra te zijn van discipelschap en missie, gemeenschappen die veelstemmig God aanbidden en die de hoop bewaren terwijl wij het Koninkrijk van God verwachten, en plaatsen van vriendschap waar aan elkaar verantwoording wordt afgelegd. Wij engageren ons tot het voeden en ontwikkelen van dergelijke kerken, waarin jong en oud worden gewaardeerd, waarin raadgevend leiderschap wordt uitgeoefend, en waar iemands functie verband houdt met zijn/haar gaven eerder dan zijn/haar geslacht.

6. Geloof en economische rechtvaardigheid zijn onderling verbonden. In een individualistische consumptiecultuur en in een wereld waar de economische onrechtvaardigheid troef is, engageren wij ons om manieren te vinden om eenvoudig te leven, genereus te delen en om te werken voor rechtvaardigheid.

7. Vrede staat centraal in het evangelie. Als aanhangers van Jesus in een verdeelde en geweldagige wereld engageren wij ons tot geweldloosheid en leren hoe we vrede kunnen sttichten tussen individuen, binnen en onder kerken, in de maatschappij en tussen naties, en met de natuur.

Ik vind dit zeer sterk en belangrijk, al ik misschien ook aan andere nadrukken denken die belang hebben

wat denken jullie?

shalom

Bram