het goede niews 6 (Bram Beels)

De volgende text komt van mijn goede vriend en naamgenoot Bram Beels.

aller eerst de beste wensen

ik weet niet of ik nu op deze moment kan neer schrijven wat een basis zou kunnen zijn voor ons geloof en dat omdat ik al jaren bewust en onbewust nadenk en worstel met “het geloof”
soms heb ik van die momenten dat ik nadenk en mijn hart laat spreken in de vorm van vragen en verwondering, verdriet maar ook blijdschap, …
het zijn mooie en intense momenten en soms denk ik dan “ja, da is het, zo zou het moeten zijn, of …” achteraf heb ik spijt dat ik deze openbaringen (vanuit mezelf of vanuit God?) niet heb opgeschreven.
vandaar dat ik niet weet of ik het dan nu zal kunnen neerschrijven, zo in 123!
ik weet dat de gedachten (openbaringen) die universeel en oneindigheid kennen zullen terug komen en in meerdere mensen gezaaid zijn, dus daar maak ik mij niet ongerust over, doch wilde ik er even aan beginnen omdat ik Bram & Fleur hun verlangen en hart in bewonder en dat deze medechristentjes 2.0 al lang open staat voor reactie en ik heb er nog niet op gereageerd.
nu wat ik persoonlijk heel bijzonder vind aan Christus (dit is geen rechtstreeks antwoord op de vraag naar onze basis van ons geloof, maar het draagt wel bij na enige uitfiltering) is dat ik Hem niet kan ontkennen, dus Hij leeft! Hij is er altijd!
Hij is meer dan ik of eender wie kan bedenken
en dit is een kern voor mij die ik zelf wel zou opnemen in mijn geloofsbelijdenis, namelijk dat Jezus de Zoon van God niet te vatten is, Hij heeft zich dan ook niet laten vangen. Ik ben moe geworden van het proberen mooie theorietjes geloofsovertuigingen, juiste houdingen tijdens gebed, aanbidding, … trachten te creëren om mezelf rust te kunnen geven waarom ik geloof naar mijn niet gelovige geliefden. Uiteindelijk het besef dat ik het eigenlijk niet weet, en het minder serieus nemen van mezelf, relativeren dus heeft mij meer rust gegeven dan de kramp die niet kon loslaten!
ik heb eerder op dit blog eens iets geschreven over Micha 6:8, exact weet ik niet meer wat en zelfs niet of ik er nog helemaal achtersta, maar wat ik wel weet is dat ik wel wil streven naar wat God daar van mij vraagt en ik hoor dit in andre woorden veel terug komen in Jezus zijn onderwijs, lief hebben recht doen trouw zijn en nederig te zijn!
dat zijn dingen die op een manier niet klinken in een geloofsbeleidenis, wel in de zin van ik geloof dat ik dit als “Christen” moet doen ofzoiets, maar ik denk dat het dan tegen ons gebruikt kan worden en het kan ook nijgen naar hoogmoed, zo van zo zijn wij!
ik wil er gewoon naar leven, doen, praktijk, …
zolang ik daar niet of te weinig, naar streef, wat hoogst en waarschijnlijk mijn hele leven zal zijn heb ik geen zin meer in studietje na studietje, want het doet mij slapen!
dit kwam er voorlopig uit, weet dat het impulsief is en dat het geen statement is, het is gewoon vanuit mijn proces, weg,…
wat wel een statement kan zijn is dat ik vind dat het geloof iets individualistisch is, dus geen veralgemening van zo moet je geloven uitdijend naar zo bid je zo spreek je als je over God praat, …
lief hebben en jezelf geven in wat je bent is gegeven aan de gemeenschap.
dit vorige is heel kort en flauw neer geschreven, doch denk er maar over na!
Shalom
brm